NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kurwa.
Co się stało?
Nie żyje?
Tu numer 112. Wezwać policję, straż pożarną czy karetkę?
Potrzebna karetka na rancho El Dorado. Jak najszybciej.
Mollemansstraat. Mężczyzna z raną głowy. Jest nieprzytomny.
Oddycha? Jest puls?
Nie. Przyjedźcie szybko. Wiem, co robić.
Co się stało?
Jackson podsłuchał naszą rozmowę. Musiał coś powiedzieć.
On chciał mnie zabić.
Nie miałam wyboru, przepraszam. O kurwa, J.P.
- Zabije mnie. Muszę stąd uciec. - Dopilnuję, żeby cię nie tknął.
Jak? Przecież zabili twoją koleżankę.
Który koń jest najdzikszy? Powiemy, że kopnął Laurenta.
Nigdy w to nie uwierzą.
Nie ma czasu. Który koń?
Stella. Nowa klacz.
Wypuść ją. Powiemy, że tak go znaleźliśmy.
Teraz!
Chodź, kochana.
Powoli.
Wio.
Wyrzuć ten kamień i umyj się. Nigdy cię tu nie było, rozumiesz?
Ja go znalazłem. Idź.
- Mamo? - Co się stało, skarbie?
- Co się dzieje na dworze? - Czekaj, mama już idzie.
Steve?
Co tu robisz?
Znalazłem go.
- Kto to? - Klient z rancha. Co się stało?
Policja sądzi, że kopnął go koń.
Znalazłem go twarzą w sianie.
Od razu zacząłem reanimację.
- Co z nim? - Kiepsko.
Operują go. Podejrzewają, że ma pękniętą czaszkę.
Doszło też do niedotlenienia.
- To niemożliwe. - Spokojnie, mamo. Usiądź sobie.
Mój biedny chłopiec.
- Nick? - Tak?
Miałeś rację. J.P. chce śmierci Bilzariana.
Massoudi włamał się do jego pokoju. Ma broń. Mamy go aresztować?
Zostaw. Co z Bilzarianem?
O niczym nie wie. Obsługa wyjaśniła mu, że zepsuła się klimatyzacja.
Korzysta z lepszego pokoju na maksa.
Mamy szczęście, że znalazłeś go na czas.
Kilka minut i by nie żył.
Dziękuję.
Co tam robiłeś?
Laurent zadzwonił do mnie. Chciał pogadać.
A Nathalie?
- Co z nią? - Wie, co się stało?
Pewnie widziała karetkę.
Musiała zostać z Jacksonem.
Porozmawiajmy jutro.
Domyślam się, po co Laurent dzwonił, ale muszę zająć się matką.
Jasne.
Dziękuję.
Stella!
Steve!
Wszystko w porządku?
Poszłam szukać konia. Co z Laurentem?
Ma pękniętą czaszkę. Operowali go, gdy wychodziłem.
Przeżyje?
Jeszcze nie wiadomo.
Spotkałeś J.P.?
- I co? - Nie będzie dopytywał.
- Spałaś w ogóle? - Nie.
Co zrobię, gdy się obudzi?
Mam zabrać Jacksona i uciec? Dokąd?
Koń ciągle nie wrócił. Może go potrącić samochód.
- To też będzie moja wina. - Nie rób tego.
To nie twoja wina. Zrobiłaś to w samoobronie.
Jest jeszcze coś.
Powiedziałam Laurentowi o tobie.
O czym?
Że jesteś gliną i współpracuję.
- Co? - Przepraszam.
Laurent mnie dusił. Musiałam.
Może nie wszystko stracone. Jeśli Laurent umrze, nic się nie wyda.
Zaczekamy, aż wyjaśni się, co z nim.
Co z Nathalie? Nie możemy zostawić jej na pastwę losu.
Wycofanie jej wyglądałoby podejrzanie.
- Lokalna policja łyknęła naszą wersję? - Nie wiem.
Możesz coś zrobić, żeby za dużo nie wypytywali?
- Wiesz, o co prosisz? - No co?
Gość trafił do szpitala.
Nie mieszamy się do śledztwa lokalnej policji.
Nick, broniła się. Widziałem ślady na jej szyi.
Więc zapisz to w raporcie.
Wiem, że chcesz dorwać Bergerów, ale są pewne zasady.
Usunąłeś dowody z miejsca przestępstwa, na Boga.
Daj spokój, Nick.
Nie wątpię w wersję Nathalie.
Bob podjął dobrą, choć trudną decyzję.
J.P. chce dziś ze mną porozmawiać.
Powiedziałem, że zaczekamy. A ty trzymaj się od niego z daleka.
Nie mogę gadać. Pracuję.
Próbuję dodzwonić się do Danielle, ale zmieniła numer.
- Co z tego? - Jak to co?
Rozprawa rusza za cztery dni. Muszę wcześniej z nią pogadać.
Nie jestem terapeutą dla par.
To nie była prośba.
Rób, co mówię, albo pociągnę cię ze sobą.
Dałem ci to, czego chciałeś.
Sam rozwiąż swoje problemy.
J.P. nasłał Vinniego na Bilzariana.
Twój plan zadziałał.
Może nie byłoby aż tak źle go wysłuchać?
Co z Nickiem?
Dziękuję, że przyszedłeś. Nie chcę zostawiać Laurenta samego.
Co z nim?
Operacja się powiodła.
Będą utrzymywać go w śpiączce przez minimum dobę.
Musimy czekać.
O czym chciałem porozmawiać...
Wczoraj pogodziliśmy się z Laurentem.
Chcemy dobić targu.
Przekażę Enrico.
Wiem, że negocjuje jeszcze z kimś.
Z Bilzarianem?
To zły pomysł. Nie można mu ufać.
Łatwo mówić tak o konkurencji.
Nie musisz mi wierzyć, ale przekaż ode mnie wiadomość.
Pierwszą dostawę dam mu gratis.
Pod jednym warunkiem.
Powiecie mi, gdzie jest Bilzarian. Mam z nim na pieńku.
- Cześć, Nathalie. - Yvette.
W porządku?
Nie.
Słyszałam, że jest w śpiączce.
Lekarze wspominali, jakie ma szanse?
- Ma uszkodzony mózg? - Nie wiedzą jeszcze.
Spójrz tylko na niego.
Mój mały chłopiec.
Matka nie powinna żyć dłużej niż jej dzieci. To nie w porządku.
Nie płacz, Yvette.
Laurent jest twardy. Ma to po mamie.
Wyjdzie z tego, obiecuję.
Jackson już wie, że Laurent jest jego tatą.
To dobra nowina.
- Ucieszyłby się. - Tak.
Pójdę po kawę i kanapkę. Nie masz nic przeciwko?
- Skąd. - Nie chcę zostawiać go samego.
- Zostanę z nim. - Tak?
- Twoja torebka. - Dziękuję.
- Chcesz coś? - Nie.
- Co się dzieje? - Nie wiem. Aparat zaczął pikać.
Zawołać pielęgniarkę?
Nie wiem.
Pewnie go monitorują.
Jak się trzymasz?
Jak sądzisz?
Odnaleźli konia?
Nie.
Betty, Anette i T-bone jej szukają.
Ta sprawa wydaje mi się dziwna.
Czemu?
Laurent całe życie pracował z końmi.
Umie się z nimi obchodzić.
A teraz taki głupi wypadek?
To dla mnie dziwne.
Nie wiem.
Stella jest młoda i nieokiełznana. Ma dość ciężki charakter.
Może była zdenerwowana przez imprezę.
- Była? - Co?
Czy była zdenerwowana?
Chyba sprawdziłaś, co z końmi, zanim poszłaś spać?
Oczywiście. Nie zauważyłam niczego podejrzanego.
Blisko miasta.
Muszę trochę urządzić. Może kupić jakieś rośliny.
Rośliny?
Jak długo policja będzie nas odwozić do szkoły?
- Aż będzie bezpiecznie. - Dzięki.
Zdecydowałeś, co zrobisz z Ferrym?
Pracuję nad tym.
Najważniejsze jest wasze bezpieczeństwo.
Czy Kim miała dzieci?
Nie.
Czy w tej nowej sprawie też musisz udawać parę
z jakąś inną kobietą?
Nie.
Chcemy tylko złapać zabójców Kim.
Jak poszło?
J.P. dostarczy broń w zamian za Bilzariana.
W porządku.
- Wpadnie za planowanie zabójstwa. - Na jakiej podstawie?
Włamanie Vinniego do hotelu z bronią, żądanie J.P.
To za mało.
Poza tym złapiemy tylko J.P., bez Laurenta.
Lepszy rydz niż nic. Jeśli Laurent się obudzi, obaj się wywiną.
Trzeba działać szybko.
Mam pewien pomysł, ale Bilzarian musiałby współpracować.
To się nie uda.
Załatwimy to nieoficjalnie.
- Chyba nie chcę wiedzieć. - Daj spokój. Wysłałeś mnie do J.P.
Nie zgrywaj niewiniątka.
Chcesz tego tak samo jak ja.
Nie prosiłbym, żebyś działał poza prawem.
Nie wiedziałem, że spotkasz się z J.P.
Nie chcę wiedzieć, co planujesz.
Co chcesz powiedzieć?
Obiecałeś, że rozwiążesz tę sprawę.
Po co zawracać sobie głowę? Nie możemy pozwolić J.P. go zabić?
- Mamy już dość ciał. - Pieprzyć go.
Jest jebanym handlarzem bronią.
Świat będzie bez niego piękniejszy.
Nie zabijemy go.
- Pojebało cię, Carlos? - Spoko. Będzie po twojemu.
Mogę ufać twoim ludziom?
Oczywiście. Masz moje słowo.
Działamy bez wsparcia.
Jeśli coś pójdzie nie tak, Nick nas nie uratuje.
- Nic o tym nie wie. - To zawodowcy.
Hiszpańscy zawodowcy jak ja. Wiesz, co to znaczy? Zaufaj mi.
Poznałeś już Miguela. To Fabio i Loco.
- Loco? - To nie jest jego prawdziwe imię.
Carlos wyjaśnił wam plan?
Bilzarian wyjeżdża za godzinę.
Na lotnisko pojedzie pod nadzorem policji.
Zajmiemy się tym.
Nie muszę przypominać, że to moi koledzy?
W drogę.
Widzisz? Mówiłem ci.
Jest.
Fabio, twoja kolej.
- Dzień dobry. - Cel odjeżdża.
Zachowajcie odległość.
Nie może wiedzieć, że tu jesteśmy.
Jesteśmy za nim.
Uważaj.
- Hej, ja tu idę. - Rusz się.
Jestem Loco. Nie zadzieraj ze mną, gościu.
- Co jest, kurwa? - Zejdź z drogi.
Co on robi?
- Nie dotykajcie mnie. - Odejdź.
- Spadaj. - Nie!
Jazda stąd.
Dlaczego stajemy?
Problem techniczny. Musimy wysiąść.
Hej.
Co tu się dzieje? Puść mnie.
Jazda.
- Steve? - Enrico zaakceptował twoje warunki.
Chce się spotkać wieczorem.
- Gdzie? - Brocap o 22.
Dobrze. Będę tam.
Dramatyzujesz, Jackson. Wysiądź.
To nieprawda.
Powiedziałam, że nie jedziemy do wujka Laurenta i już.
To nie wujek, tylko tata.
Spójrz, znaleźli Stellę.
Chodźmy zobaczyć.
Dalej.
Już dobrze.
- Gdzie była? - W lesie.
- Złapał ją na lasso. - Nieźle.
Jest ranna?
- Nie. Co innego Laurent. - Anette.
- Pora odrobić lekcje. - Nie.
Im szybciej zaczniesz, tym wcześniej skończysz.
- Potem pójdziemy na frytki. - OK.
- Mama zaraz przyjdzie. - Dobrze.
- Uważaj na to, co przy nim mówisz. - Wybacz.
Dziękuję, że ją przyprowadziliście.
Laurent będzie szczęśliwy.
- Jesteśmy tu, by sobie pomagać. - A jak.
Chodźmy pobawić się w kowbojów.
Przepraszam cię, kochana.
Na kolana.
Wiecie, kim jestem, do cholery?
Ja wiem. Ale ty mnie nie znasz, więc mam to gdzieś.
Ty jesteś gliną z hotelu.
Więc ty też.
Co to ma być?
Możesz nie wierzyć, ale chcemy cię chronić.
J.P. chce cię zabić.
- Nie sądzę. - Myśli, że go okłamałeś.
Bo wygląda to tak, jakbyś robił z nami interesy.
To jakaś ściema.
Jedzie tu.
Możesz sam mu to powiedzieć.
Kiedy przyjedzie, powiem tylko jedno słowo. „Gliny”.
Zdradziłeś go.
On myśli, że już drugi raz.
Więc cokolwiek powiesz,
zabrzmi to jak rozpaczliwa próba uratowania własnego tyłka.
Nie możecie tego zrobić. Jesteście z policji.
Wyjaśnijmy sobie coś. Widzisz tu jakieś radiowozy?
Jakichś prawników?
Nikt nie wie, że tu jesteśmy.
Możemy robić, co tylko chcemy.
A czego chcecie?
Chcecie pieniędzy?
Nie. Chcemy, żebyś z nami współpracował.
Nie patrz na mnie, zasrańcu. Ja bym wolał, żebyś zdechł.
To proste.
Albo nam pomożesz, albo oddamy cię w ręce J.P.
Pierdol się.
Jak wolisz.
Niezwykłe miejsce na spotkanie.
Macie broń?
Co my tu robimy, Enrico?
Dobijamy targu, przyjacielu.
Nie przekazał ci moich warunków?
Ależ oczywiście.
Hej.
Co to, u diabła, jest?
Chciałeś Bilzariana, oto on.
Możemy zająć się interesami?
To moja lista zakupów.
Możesz to dostarczyć?
- Poważne plany. - Mówiłem, że mam wojnę do wygrania.
Mogę to dostarczyć.
- Ale to będzie kosztować. - No cóż...
Pieniądze to nie problem.
Mówimy o kwocie od 14 do 16 milionów.
W sumie osiem transportów.
Pierwszy będzie gratis, zgodnie z umową.
Serio? On jest wart dwa miliony?
Co takiego zrobił?
To sprawa między nami.
Akceptujesz moje warunki?
Wsadź go do auta.
Nie.
On nigdzie nie idzie.
Myślałem, że się zgadzasz.
Owszem.
Będzie twój, kiedy dostanę broń.
Nie możesz spać?
Martwisz się? Możesz mi powiedzieć. Co się dzieje?
Czy kiedy tata się obudzi, będzie mnie pamiętał?
Skarbie...
Nikt tego nie wie.
Nie umiem odpowiedzieć.
Lekarze bardzo o niego dbają.
Robią wszystko, co w ich mocy, żeby mu pomóc.
Wyjedziemy stąd, jeśli się nie obudzi?
Dlaczego tak myślisz?
Tata jest tu szefem.
To prawda, ale nie wiem.
Nie chcę wyjeżdżać. Podoba mi się tu.
Cokolwiek się wydarzy, wszystko będzie dobrze, skarbie.
Nie martw się. Mama cię kocha i zawsze będzie się tobą opiekować.
Rozumiesz? Nie martw się i śpij.
Wygodnie ci?
Widzisz, co się dzieje, gdy wszyscy robią, co trzeba.
Jeszcze nie jest za późno.
Naprawimy to jutro.
„My”, jasne. Ja będę to musiał naprawić.
BEZ TEMATU - PLIKAUDIO.M4A
Coś taka nerwowa, Nathalie?
- Sumienie gryzie? - Co tu robisz?
Sądziłaś, że już się nie obudzę?
Nie może cię tu być.
Przyszedłem po swoje.
Mamusiu?
Hej! Jackson!
Jackson, skarbie!
Cześć, piękna. Spokojnie.
- Tak? - Dzwonił J.P.
Zmienił zdanie.
- Chce dostarczyć w przyszłym tygodniu. - Ot tak?
Ot tak.
Porozmawiam z Patrickiem.
Myślę, że będzie zadowolony.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Miałeś mi coś puścić.
Ktoś podsłuchał nas w Saint-Malo.
Widzisz, co się dzieje, gdy wszyscy robią, co trzeba.
Jeszcze nie jest za późno.
Robisz wielki błąd, przyjacielu.
Wyświadczamy ci przysługę.
Bądź grzeczny i siedź cicho,
a za parę dni pozbędziesz się największego konkurenta.
Nie udawaj, że pada, gdy plujesz mi w twarz.
Masz jedzenie i picie. Jeśli czegoś chcesz, proś Enrico.
Tam masz telewizor i filmy na DVD.
Nie próbuj nawet nigdzie dzwonić. Nie ma tu zasięgu.
Super.
Nie martw się, będziemy go mieć na oku.
Masz pomysł, jak wygrzebiesz się z tego bagna?
Nie możesz oddać Bilzariana.
Jeśli Nick się dowie, będzie po tobie.
Znajdę jakieś wyjście. Jak zawsze.
Czasem po prostu się nie da.
- Wiesz o tym, prawda? - Carlos...
Jestem zawsze po twojej stronie. Ale to wymknęło się spod kontroli.
Yvette? Z Laurentem wszystko dobrze?
- Nic nowego. Ponoć znaleźli konia. - Tak.
- Co robisz? - Przywiąż konia do płotu.
Uspokój się, Yvette.
- To nie wina konia. - Mam to w nosie.
Jest młoda. To był wypadek.
- Dzikie zwierzęta należy usypiać. - Sprzedaj ją.
- Nie. - Proszę, Yvette. Uspokój się.
Yvette.
No już.
Wkrótce ktoś zabierze ciało.
Przepraszam.
Wybacz.
Nie wiedziałam, do kogo zadzwonić.
W porządku.
Znaleźli Stellę.
Ale przyjechała Yvette i ją zastrzeliła.
Co my robimy, Steve?
To, co trzeba.
Laurent i J.P. nie mogą wygrać.
- Czego? - Oni zabili Kim, Nathalie.
Próbowali zabić ciebie.
- Trzeba ich powstrzymać. - Nie zniosę tego dłużej.
- Nie dam rady. - To już nie potrwa długo.
Mamy umowę z J.P. Wkrótce to się skończy.
Ale...
A jeśli znów coś się nie uda albo Laurent się obudzi?
Nie mogę czekać. Zrobiło się zbyt niebezpiecznie dla mnie i Jacksona.
Nie jestem zawodowcem. Nie wiem, co robię.
Już niedługo. Obiecuję.
To tak nie działa, kolego.
Nie wiesz, jak często ludzie łamali dane mi słowo.
Czemu mam ci ufać? Nic o tobie nie wiem.
Nawet nie powiesz, jak się nazywasz.
Mam na imię Bob.
Zaufaj mi. Wiem, co czujesz.
Ta praca kosztowała mnie wszystko.
Moje małżeństwo, zdrowie...
Nie śpię od wielu dni. Czuję, jakbym płynął pod prąd,
ale jeśli się zatrzymam, utonę.
Nie wiem, jak długo wytrzymam.
Sam nie dam rady. Potrzebuję cię.
Nie powinniśmy.
Co będzie, jeśli nie zamkniesz Bergerów?
Nie myśl o tym. Nie dopuszczę do tego.
Wszystko będzie dobrze.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Zapnij pas.
Jestem z Armenii. Nie zapinamy pasów.
Chodź.
Jeśli powinienem coś wiedzieć, to jest dobry moment.
Laurent się obudził. Musisz mi pomóc. J.P. po mnie przyjechał.
Nie testuj mnie.
Martwy handlarz bronią to moje najmniejsze zmartwienie.
Masz mi powiedzieć,
czy to prawda.
Napisy: Gabriela Deryło